Jednooka Wojowniczka

Jak wygląda życie osoby, która w wieku zaledwie sześciu lat straciła oko? Z jakimi problemami musi się zmagać, jak ciężko jest przekonać rówieśników, że taka niepełnosprawność nie przeszkadza w nawiązywaniu przyjaźni? Między innymi o tym w swojej pierwszej książce pisze mysłowiczanka Aneta Mazur.

„Jednooka Wojowniczka” to książka o tym, że życie z jednym okiem tak naprawdę niewiele się różni od życia osoby z dwojgiem oczu.

Piszę tę książkę nie dla własnej sławy, nie dla pieniędzy czy innych korzyści, ale dla ludzi, którzy borykają się z problemem jednooczności z różnorakich przyczyn. Dla rodziców i bliskich takowej osoby. Chcę przedstawić Wam życie osoby, która od 6 roku życia widzi tylko na jedno oko. Pokazać, że jak każdy z Was boryka się ona z codziennymi problemami i wyzwaniami. Chcę przełamać temat tabu, który powszechnie panuje wokół ludzi jednoocznych. Opisać to jaki wpływ na życie ma sytuacja w jakiej się znalazłam. Udowodnić, że osoba z jednym okiem może być kochana i kochająca. Może założyć rodzinę, spełniać się zawodowo i być szczęśliwą – pisze Aneta Mazur

Mając spory bagaż doświadczeń, postanowiła się nimi podzielić w szczególności z tymi, którzy mają podobne doświadczenia. Do napisania książki zmotywowała ją mama Michałka, który po wygranej walce z siatkówczakiem nosi epiprotezę oka.

Ta książka jest kierowana do takich osób, aczkolwiek nie zamyka się na innych odbiorców. Jeśli będą chcieli ją przeczytać to będę dozgonnie wdzięczna. Mam nadzieję, że pomoże ona ludziom zmienić i zrozumieć ludzi o takiej właśnie niepełnosprawności, które są w naszym środowisku lub z którymi będziemy mieli okazję napotkać w przyszłości – pisze mysłowiczanka

Książkę mysłowiczanki można nabyć za pośrednictwem serwisu ridero.eu. „Jednooka Wojowniczka” jest dostępna w wersji kolorowej, czarno-białek oraz jako e-book.

Wywiad:

http://itvm.pl/2018/02/05/mazur/

Krótka recenzja

Autorka rozpoczyna opowieść od wspomnienia wypadku, który doprowadził ją do utraty oka. Następnie  poznajemy kolejne wydarzenia z życia autorki, problemy zdrowotne i zawodowe oraz dużo przemyśleń i refleksji. Osobny rozdział jest poświęcony przemianie duchowej autorki, w całej publikacji widać jak ważną rolę dla autorki odgrywa wiara w zmaganiu się z przeciwnościami losu. Tylko jeden rozdział ma charakter poradnikowy – są to odpowiedzi na pytania, które zadała autorce mama dziecka po siatkówczaku. Na końcu znów wracamy do tragicznych wydarzeń z dzieciństwa, w relacji bliskich, naocznych świadków wydarzeń.

Zapoznałem się z tytułem w wersji elektronicznej, ale wg informacji na stronie, wersja drukowana ma zaledwie 64 strony, więc objętościowo jest to rzecz do przeczytania w godzinę. Rozdział “Odpowiedzi” to zaledwie 3-4 strony tekstu, więc nie należy oczekiwać dużej dawki informacji, więcej pewnie znajdziemy na naszym forum. 

Publikacja może przypaść do gustu osobom poszukujących osobistych relacji, spisanych w nieco blogowym stylu i z tego też względu nie będzie to lektura satysfakcjonująca każdego czytelnika. Mimo to należy docenić wysiłek autorki, jest to chyba pierwsza tego typu publikacja, z pewnością może być interesująca dla osób, których problem utraty oka dotknął osobiście.

Irek

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *